Mike Verweij

Als onderzoekende illustrator zoek ik graag naar onderwerpen die een diepere laag van onze samenleving aansnijden. In mijn afstudeerproject vormde de fascinatie voor de drone het startpunt voor mijn onderzoek. Naast het feit dat de drone als object zeer interessant is, biedt de drone ons ook hele interessante visuele perspectieven.

Vanwege de camera waarmee de drone is uitgerust, kan de drone informatie registreren vanuit perspectieven en schaalniveau`s die op een andere manier niet mogelijk zijn. Daarmee word de drone een interessant visueel instrument dat het onderwerp een kwaliteit biedt, waar ik als illustrator op in kan gaan.

Als ik nadenk over het feit dat wij in een maatschappij leven waarin het heel gewoon is dat wij onze levens volledig vastleggen in beeld, en dit delen op sociale media, realiseer ik me dat wij in een ontzettende gluurderscultuur oftewel voyeurisme-cultuur leven.

In mijn eindexamenwerk neem ik een kijkje door de ogen van de drone. Door de ongecontroleerde manier waarop de drone informatie registreert, vanuit allerlei schaalniveaus en perspectieven, maakt dit de perfecte gluurmachine.

Ik begin ik mij af te vragen waar het naartoe gaat. Daarom wil ik met dit werk een ethisch vraagstuk aansnijden. Want wat als de drone werkelijk alles registreert? Hoever mogen, willen en kunnen wij gaan in het bespioneren van elkaar? Ik nodig de kijker uit om door dit werk een proces van gedachten, patroonherkenning en reflectie te starten, want het is immers belangrijk dat de vraag nu gesteld word, voordat deze ontwikkeling volwassenheid bereikt, en het te laat is. Toch?