Friederike de Bruin

In de moderne, en zeker postmoderne kunst, lijkt het vaak te gaan over ontworteling. Hier tegenover wil ik graag een rustpunt bieden en een gevoel van aarding geven. Het werk is geen representatie van iets, de werking die ik met mijn beelden beoog is directe ervaring en beleving. Deze werking wil ik hoofdzakelijk door middel van natuurlijk materiaalgebruik en ‘eenvoudige’ beelden uitlokken. De beschouwer heeft geen kunsthistorische achtergrondkennis nodig om het werk te kunnen ervaren. Het spreekt de taal van het leven zelf. Door materiaal uit onze natuurlijke leefomgeving te gebruiken wordt de beschouwer als het ware terug naar de basis geleid, naar de gegroeide ‘stof’ van ons menselijk, lijfelijk, natuurlijk bestaan.
Sinds 2011 gebruik ik voornamelijk wol als werkstof. Met mijn werk doe ik een poging een ervaringslaag aan te spreken, waar woorden maar een klein oppervlak van kunnen beschrijven. Materiaal en vorm zitten vol intrinsieke informatie. De beschouwer voelt, ervaart, begrijpt.
Mijn werk is doorgaans ruimtelijk van aard en soms geïnstalleerd met onder andere geluid, licht, geur of video. Vaak zijn mijn objecten aan te raken. In mijn recente werken speelt participatie een grote rol en ben ik zelf, alsmede de beschouwer, onderdeel van het werk.