Yana Poppe

De schilderijen van Yana vallen op door de kleurrijkheid. Die kleuren geven helderheid in de veelheid aan vormen en lijnen. Van dichtbij zijn de details te zien die Yana met een klein Japans penseel schildert.

Yana zoekt naar waar de spanning ligt tussen vereenvoudiging/ vervreemding en esthetiek/ subtiliteit. Een lichtblauwe vorm op de voorgrond verdwijnt in de dieprode kleur op de achtergrond. Dunne lijnen op de achtergrond snijden door logge vormen op de voorgrond.
De ruimtelijke verwarring die ze hiermee schept, ervaart Yana zelf in de grootstedelijke omgeving. “Al die rechte lijnen zouden structuur moeten geven, maar ze zijn duizelingwekkend en vervreemdend. Het is alsof je je in de virtuele wereld van een game bevindt: Een continue evenwichtsverlies en een aanpassen van je focus”.

Daarnaast ziet Yana in de schijnbare eeuwigheid van flatgebouwen en snelwegen de anonieme getuigen van het eeuwige voorbijgaan van de dingen. Ze staan symbool voor een heimwee naar iets dat nooit is geweest en nooit komen zal. Yana heeft onderzoek gedaan naar het Japanse concept “mono no aware”. Dat betekent een bewustzijn en waardering voor het voorbijgaan van de dingen/ de treurigheid van de dingen voelen. Met name de relatie die het met de Japanse esthetiek heeft, vindt ze interessant. In die gevoeligheid en expressie in schoonheid herkent Yana een positieve waardering voor iets treurigs.

Tijdens het exchange programma in Japan, heeft Yana kennisgemaakt met Japans schilderen. Ze gebruikt nog steeds Japanse verf. Inspiratie haalt ze onder andere uit de kleuren en composities van ukiyo-e printen, yamato-e schilderingen en anime. Yana wil weer terug naar Japan voor een Master of een onderzoek. “Het leren kennen van een andere cultuur en het zien en meemaken van onbekende dingen: Alles is zo anders, dat je merkt hoe futiel het is om waarheden aan te nemen. Dit geeft ruimte voor het maken van nieuwe dingen. Als ik te lang op een plek blijf verander ik misschien in het huis waarin ik woon”.