Astrid Schrage

In juli 2014 studeer ik af als docent beeldende kunst en vormgeving. In 2012 ben ik reeds afgestudeerd als beeldend kunstenaar (autonoom beeldende kunst).

Mijn specialiastie en afstudeerstage vond plaats van januari 2014 tot juni 2014 in het Groninger Museum op de afdeling Educatie. Daar heb ik de museumrondleidingen en werkwijze van de museumdocenten geevalueerd.

Mijn kunst komt voort uit een fascinatie voor het menselijk uiterlijk. In het bijzonder de lichamelijkheid, evolutie, schoonheid en lelijkheid in het uiterlijk van vrouwen en kinderen vervullen een prominente plaats in mijn werk.

Deze fascinatie ontstond toen ik als klein kind in mijn gezicht ben gebeten door een hond. Verscheidene operaties volgden, maar mijn aangezicht was voor altijd aangetast. De fixatie die ik heb ontwikkeld voor de buitenkant van mensen vloeit voort uit mijn eigen onzekerheid en houdt mij dagelijks bezig. Daarin ben ik niet alleen. Onze maatschappij legt nadruk op uiterlijk in bijvoorbeeld reclames, tijdschriften, televisieprogramma’s en op het internet. Het maakt in die zin geen verschil of je door een hond bent gebeten of niet. Mensen lijken allemaal mijn obsessie en soms onzekerheid voor uiterlijke schoonheid te delen.

Via mijn werk probeer ik uiting te geven aan wat ik in de maatschappij zie en voel in de omgang met uiterlijk. In dit opzicht kan ik mij aansluiten bij journaliste Sunny Bergman die zegt dat ons uiterlijk ‘maakbaar’ en ‘democratisch’ is geworden. Onze buitenkant wordt vaak geënsceneerd met make-up, kleding en soms meer ingrijpend door plastische chirurgie. Als gevolg hiervan, zoals filosofe Stine Jensen stelt, wordt onze identiteit gevormd door uiterlijk. Sommige evolutiebiologen gaan zelfs een stap verder en betogen dat onze drang naar schoonheid en voorkeur voor ‘mooie’ mensen evolutionair in onze genen ligt vastgelegd.

Ieder mens wordt gevormd door levenservaringen. De tijd kruipt aan ons voorbij en confronteert ons met de vergankelijkheid van het leven. Van beginnende rimpels tot het uitlopen van mascara, de eindigheid van het ‘zijn’ dragen wij consequent met ons mee. Mijn werk verhoudt zich niet alleen tot een aan lelijkheid gespiegelde schoonheid, maar ook tot een universele angst voor de dood. Het is de keerzijde van uiterlijk vertoon die ik tracht te verbeelden. Vaak door een grimmige of banale ondertoon aan te brengen in mijn werk of door een sprankeling van schoonheid in een afschrikwekkend beeld te verwerken.

Dit alles probeer ik tot uiting te brengen in de technische en beeldende aspecten alsmede in de inhoudelijke en verhalende componenten van mijn werk. De structuur van bijvoorbeeld een schilderij is belangrijk voor mij. Middels het materiaal kan ik een extra lading aanbrengen. In mijn meest recente werken gebruik ik dikke lagen lakverf om een huid te creëren waarin karakteristieke oneffenheden ontstaan, welke doen denken aan rimpels of littekens. Oftewel, datgene waar het voor mij allemaal mee begon.

Contact:

www.astridschrage.com
astrid.schrage@gmail.com
tel: 06-22506453