Eva Weerts

Mijn werk komt tot stand door te doen. Je moet je handen vies maken, jezelf in een andere wereld plaatsen. Ik word het thema of het thema wordt mij. Ik werk veel vanuit mijn intuïtie, daar kan ik op vertrouwen. Ik maak teksten, beelden, muziek en alles wat er met theater te maken heeft. Mijn fascinatie ligt vaak bij het menselijk lichaam en de contacten tussen mensen. Deze inspiratie haal ik uit de mensen in mijn omgeving. Zonder hen is mijn werk niet compleet.

Ik ben een ontwerper die met weinig materiaal een groot beeld neerzet. Dit resulteert in een persoonlijk en clean beeld met een dromerige sfeer. Er zit structuur, eenheid en verdubbeling in. Doormiddel van de tekst en beweging kan ik spelen met het hoofd van de toeschouwer.

Mijn visueel essay en afstudeerproject gaan over; hoe ik mij verwoord en hoe gaat spreken gaat in het algemeen.
Communiceren is jezelf verwoorden. Maar hoe communiceren wij? Hoe communiceer ik?
Hoe kan het dat mensen elkaar niet willen of kunnen begrijpen? Hoe kan het dat mensen mij soms niet begrijpen? Heb ik moeite om mijn gedachten te verwoorden?

Deze vragen zijn voor mij van groot belang. Aan de hand hier van kan ik mij als maker/ontwerper beter verdiepen in de communicatie. Tegelijkertijd leer ik mijzelf beter kennen, dit is het persoonlijke aspect. Door beter te kunnen communiceren kun je, je werk beter presenteren. Ik sta als performer op het podium daarom vind ik dat je moet weten hoe je communiceer naar het publiek en hoe dat overkomt.

Ik ga een performance maken waarin ik mezelf laat spreken. Ik stel mezelf de vraag: Hoe verbeeld je “het niet uit je woorden komen”