Faisel Saro

De belangrijkste reden van mijn werk is gevoel en empathie oproepen.
Dit doe ik om de beschouwer bewust te maken van zijn positie in relatie tot anderen.
Ik doe dit in een chaotische tijd waarin we steeds minder werkelijke verhoudingen overzien.

Om tot beeld te komen onderzoek ik mijn lichaam en de relaties die het lichaam aangaat met zijn context.
Mijn lichaam is beperkt.
Dit druk ik uit door mijn medium en handelingen hier sterk op af te stemmen.
Je kunt het lichaam zien als een medium.
Elke ervaring van het lichaam kun je beschouwen als grafiek dat in het lichaam ligt opgeslagen. Al het meegemaakte graveert zich soms letterlijk in het lichaam.
Beschadigingen, ervaringen, emoties, relaties en verbindingen in of aan het lichaam, zijn voor mij aanleiding om tot beeld te komen.

De mens is vaak onderwerp of symbool in mijn werk.
Dit doe ik om empathie op te roepen. Dit kan resulteren in zuivering van emoties.
Emoties kunnen door transformatie worden omgezet in symbolen.
Symbolen zijn bouwstenen van gedachten. Een verzameling symbolen kan een gedachte worden en deze kan weer leiden tot nadenken.